HIRUDOTERAPIA ŁÓDŹ

Akademia Zdrowia Rehabilitacja Łódź Przychodnia Hiduroterapia Łódź Larwoterapia Kosmetologia Kursy hiduroterapii

Hirudoterapia - historia

Człowiek i malutka pijawka żyją na Ziemi w symbiozie od wielu tysięcy lat. Patrząc w ujęciu czasowym – leczenie pijawkami ma już ponad 2000 letnią udokumentowaną tradycję. Krwioupusty były znane człowiekowi z okresu kamienia łupanego. Terytorialnie leczenie tego typu spotykamy u wszystkich światowych kultur, takich jak Indie, Chiny, Mezopotamia, prekolumbijska Ameryka, starożytny Egipt, Arabia oraz starożytna Grecja i Rzym, a także cała Europa od średniowiecza po renesans wykorzystania pijawek do czasach współczesnych.

Mezopotamia, Aztekowie, Majowie

Historia hirudoterapii łączy się od początku bardzo ściśle z krwioupustami. Flebotomia (puszczanie krwi) była znana jako metoda lecznicza już od starożytności. Wiadomo ze źródeł (choć niestety bardzo niewielu), że metody tej używano w starożytnej Mezopotamii, u Majów i Azteków.

Starożytny Egipt

Kultura Egiptu, młodsza nieco od Babilońskiej przejęła znaczną część jej medycznych tradycji, ale też znacznie ją poszerzyła. Medycyna znana była w Egipcie tylko wybranym W leczeniu często wykorzystywano sztuczne upusty krwi. W starożytnym Egipcie spotykamy najstarsze malowidło przedstawiające leczenie pijawkami. Pochodzi ono z grobu pisarza Userhata z lat 1567- 1308 p.n.e.

Indie

W starożytnych Indiach rozwinął się prawdopodobnie najstarszy na świecie system leczniczy Ayurveda. Mówi się nawet o jego ok. 7000 –letniej tradycji. Ayurveda stała się matką medycyny, gdyż z niej czerpała tradycyjna medycyna chińska, arabska, grecka i rzymska. Starożytna Ayurveda zalecała laki ziołowe i mineralne, masaże, ćwiczenia fizyczne i oddechowe- yogę, techniki oczyszczające i całą masę różnych zabiegów, w tym przystawianie pijawek. Opisy leczenia pijawkami zawierają traktaty medyczne – „ĆarakaSamhita” (traktat z 500 zasadami leczniczymi ) - napisany przez RysziĆaraka oraz „SuśrutaSamhita” napisana przez RysziSuśruta.

Chiny

Tradycyjna medycyna chińska ma prawdopodobnie ok. 3000 lat. Podstawą teoretyczną była filozofia taoizmu, najpełniej sformułowana prze Lao- Tsy w „Tao-te-king”, traktacie filozoficzno- politycznym. Praktyczne aspekty podał w swoich dziełach Żółty Cesarz i inni mędrcy. Tradycyjne medycyna chińska wykształciła bardzo zaawansowane techniki zarówno diagnozy / z pulsu, wyglądu twarzy i języka/ jak i terapii / akupunktura, akupresura, ziołolecznictwo, masaże, ćwiczenia fizyczne i oddechowe- QiQong, moxsoterapię/ Z zachowanych źródeł wiemy, że dość popularne były w Chinach, metody leczenia wykorzystujące pijawki.

Starożytna Grecja

Początki tej kolebki kultury europejskiej giną w mrokach magii i wiary w wiele bóstw. W tym czasie stosowano już krwioupusty, stosował je sam Hipokrates, choć nie nadawał im szczególnego znaczenia. Pierwsze znane doniesienia o leczeniu pijawkami pochodzą z II w p.n.e. od Nicandera z Kolofonu- lekarza, poety i gramatyka. W swoich dziełach zawarł opisy leczenia, w tym i pijawkami („Theriaca” i „Alexipharmaca”). Pijawki miały „uwolnić ciało od zastojów krwi i soków”. Ok. I w p.n.e. o pijawkach wspomina Asklepiades Themision z Laodokii. Stosował je np. w leczeniu bólów głowy. Medycyna znacznie rozwinęła się w założonej przez Aleksandra Wielkiego Aleksandrii – ok. II w p.n.e. Był to prężny ośrodek naukowy, w którym znajdowała się znakomita biblioteka oraz gdzie uprawiano z powodzeniem nauki medyczne. Jedną ze stosowanych metod była hirudoterapia. Działali tam tacy wybitni lekarze jak Herofilos, ErasistratosThemisson – wszyscy zalecali przystawianie pijawek dla usunięcia z organizmu wilgoci, która wg. nich była przyczyna chorób. Pijawki stosowana w zapaleniach, gorączce (Asklepiades, Paul Eginete, Actuarius), przeciw malarii i przy zapaleniu wątroby (Aetius) oraz w trudno gojących się ranach (Arnaud de Villeneuve i Nicander ).

Starożytny Rzym

Starożytny /Rzym długo nie miał instytucji lekarza. Leczono się w rodzinach – magią, sposobami ludowymi / głównie winem i kapustą/. Stopniowo pojawili się przybysze z Grecji. Galen badał za pomocą oględzin moczu i tętna. Często stosował sztuczne upusty krwi, pijawki i bańki. Twierdził, że krew ulega „zepsuciu, zużyciu” i trzeba likwidować jej zastój przez puszczanie krwi, wymioty lub środki moczopędne. Gdy upuszczał krew z miejsca odległego, miało odciągać płyny, gdy lokalnie- miało działać na chorobę bezpośrednio. Uważał, że upust krwi jest oddychaniem żył. Wyznaczył najkorzystniejsze miejsca do upustów (45 punktów), określił ilość krwi i częstotliwość zabiegów. Pijawki w tym czasie stosowano na wiele schorzeń. Galen jest twórcą wskazówki, że pijawce należy uciąć ogon, aby wzmocnić przepływ krwi. Pijawki stosowali tez inni znakomici lekarze tego czasu np. Alexander de Tralles (VI w n.e.) stosował w celu poprawy słuchu. Antyllos opisał technikę upustu żylnego i tętniczego.

Arabia

Islam i jego wyznawcy zaczęli szybko rozwijać się już od VII w n.e. Początkowo wiedza medyczna była przejmowana od innych cywilizacji- szczególnie od Greków i Rzymian. Z czasem nastąpił rozwój medycyny arabskiej. Panująca niepodzielnie teoria humoralna dawała impuls do stosowania upustów krwi, a co za tym idzie stosowania pijawek. Praktyki te były codziennością w medycynie arabskiej. Już w VI w n.e. znajdujemy opis użycia pijawek w chorobach zapalnych, a później w innych schorzeniach. Awicenna uważał, że pijawki pobierają krew z głębszych warstw ciała niż bańki i dlatego są szczególnie cenne. Sam zalecał je w wielu chorobach, nawet przy bólu zębów. Wraz z ekspansją kultury arabskiej rozpowszechniło się użycie pijawek- stały się stałym elementem propagowanego sposobu leczenia.

Europa od średniowiecza do wieku XIX

Medycyna europejska już od wczesnego średniowiecza rozwijała Się pod wpływem medycyny arabskiej, greckiej i rzymskiej, ale też zaleceń płynących z nowej religii chrześcijańskiej.
Teorią obowiązującą była nadal teoria humoralna Galena. Zabiegiem kontrolującym i przywracającym równowagę humorów było nadal puszczenie krwi (jak i też przystawianie pijawek), prócz stosowania ziół, kamieni i relikwii świętych wraz z modłami była to podstawowa metoda leczenia. Upusty i pijawki stały się z czasem tak popularne, że stosowano je nie tylko leczniczo, ale i profilaktycznie. Tworzono mapy miejsc upuszczeń krwi (dokumenty z opactwa św Wiktora mówią o 23 miejscach). Tworzono też specjalne kalendarze dni najlepszych i najgorszych do tych praktyk- opierano się na astrologii. Pierwszym wydrukowanym dziełem medycznym był w 1457 roku „Kalendarz upuszczeń krwi z żył…”.Renesans, a szczególnie żądne wiedzy Oświecenie diametralnie i nieodwracalnie zmieniły oblicze medycyny.

Europa wiek XIX i XX

Wiek XIX był wiekiem największego triumfu jak i największego upadku hirudoterapii. Początkowo w ostatnich dekadach XVIII i na początku XIX w pijawki osiągnęły szczyty popularności. Szczególnie miało to miejsce we Francji i w Anglii. Leczono pijawkami wszystko i wszystkich. Zużywano we Francji ok. 80 mln sztuk pijawki lekarskiej rocznie. Podobnie było w Anglii i Rosji. Często w szpitalach najpierw przystawiano pacjentowi 20-30 pijawek i dopiero potem stawiano diagnozę. Mówi się, że Francuzi utracili w tym czasie więcej krwi, niż jej przelali we wszystkich wojnach.
Dziś pijawka lekarska wykorzystywana jest przede wszystkim w chirurgii ręki, chirurgii szczękowo- twarzowej, plastycznej oraz przy bólach, stanach zapalnych, żylakach itp. Pijawki w Polsce są pod ochroną. Te używane do leczenia pochodzą ze specjalnych hodowli. Pijawkę po jednorazowym użyciu utylizuje się. Aktualnie od 2004 roku Amerykańskie Ministerstwo Zdrowia uznaje hirudoterapię jako wartościową i pełnoprawną metodę leczniczą. Od kilku lat podobnie jest w Polsce, choć jeszcze nie wszystkie środowiska lekarskie znają i doceniają tą wartościową metodę.

Kontakt HIRUDOTERAPIA ŁÓDŹ

Akademia Zdrowia Instytytut Medycyny Holistycznej - HIRUDOTERAPIA ŁÓDŹ

Centrala - ul. ks. Piotra Skargi 12, 93-036 Łódź
tel. 790 731 253, 511 271 870, 791 842 977, 507 164 899, 42 280 92 00